بیماران در ایالات متحده همچنین ممکن است پزشکان استئوپاتی را معالجه کنند. این پزشکان کاملاً واجد شرایط هستند ، اما تنها درصد کمی از پزشکان کشور را تشکیل می دهند. آنها همچنین ممکن است به تخصص منشعب شوند ، اما عمل عمومی در گروه آنها بسیار بیشتر از M.D است.

 

قبلاً بیشتر در ایالات متحده رایج بود که پزشکانی که مراقبت های اولیه را برای کار مستقل ، تهیه تجهیزات شخصی و پرداخت هزینه کارکنان جانبی خود انجام می دهند. در شهرهای کوچکتر آنها عمدتاً از امتیازات کامل بیمارستان برخوردار بودند ، اما در شهرهای بزرگ احتمال محدودیت این امتیازات بیشتر بود. پزشکان ، که اغلب از همان تخصص ها برخوردارند ، به طور فزاینده ای وارد انجمن های گروهی می شوند ، جایی که ممکن است هزینه های فضای اداری ، کارکنان و تجهیزات تقسیم شود. این انجمن ها ممکن است در مجموعه دفاتر ، کلینیک ها یا مراکز درمانی کار کنند. افزایش رقابت و خطرات اعمال خصوصی باعث شده است که بسیاری از پزشکان به سازمانهای نگهداری بهداشت (HMO) ، که خدمات درمانی و مراقبتهای پزشکی جامع را به صورت پیش پرداخت ارائه می دهند ، ملحق شوند. پس انداز هزینه برای بیماران قابل توجه است ، اما آنها باید فقط از پزشکان و امکانات HMO استفاده کنند. HMO ها داروهای پیشگیرانه از استرس و درمان خارج از بیمار را در مقابل بستری شدن در بیمارستان به عنوان وسیله ای برای کاهش هزینه ها قرار می دهند ، سیاستی که باعث افزایش تعداد تخت های خالی بیمارستان در ایالات متحده جراحی زیبایی بدن شده است.

 

در حالی که تعداد پزشکان به ازای هر 100000 نفر جمعیت در ایالات متحده به طور مداوم در حال افزایش است ، در میان پزشکان گرایشی به سمت استفاده از پرسنل پزشکی آموزش دیده برای رسیدگی به برخی از خدمات اساسی است که به طور معمول توسط پزشک انجام می شود. خدمات به اصطلاح توسعه دهنده پزشک معمولاً به پزشکان پرستار و دستیاران پزشک تقسیم می شوند ، که هر دو خدمات جانبی مشابهی را برای پزشک عمومی یا متخصص ارائه می دهند. چنین پرسنلی جایگزین پزشک نمی شوند. تقریباً همه پزشکان آمریکایی وقتی از دسترس خارج می شوند ، سیستم هایی برای برقراری تماس یکدیگر دارند. تماس های خانگی در ایالات متحده ، مانند انگلیس ، بسیار نادر بوده است.