در روسیه پزشکان عمومی در مناطق روستایی کم جمعیت شیوع دارند. متخصصان اطفال تا حدود 15 سالگی با کودکان معامله می کنند متخصصان داخلی از مشکلات پزشکی بزرگسالان مراقبت می کنند و پزشکان کار با کارگران از طریق مراقبت های داخلی با متخصصین مراقبت می کنند.

 

حفره الکترون: حرکت

بیشتر در این موضوع بخوانید

علم مواد: مواد برای دارو

درمان بسیاری از شرایط بیماری های انسانی به منظور کمک ، تقویت ، دوام یا جایگزینی بیمار نیاز به مداخله جراحی دارد ...

تیم های پزشکی با تجربه در تخصص های مختلف از پلی کلینیک ها یا واحد های سرپایی کار می کنند ، جایی که انواع مختلفی از بیماری ها درمان می شوند. شهرهای کوچک معمولاً دارای یک کلینیک پلی کل هستند که در خدمت همه اهداف است. شهرهای بزرگ معمولاً دارای کلینیک های پلی کلینیک مجزا برای کودکان و بزرگسالان و همچنین کلینیک هایی با تخصص هایی مانند مراقبت های بهداشتی زنان ، بیماری های روانی و بیماری های مقاربتی هستند. پلی کلینیک ها معمولاً دارای دستگاه اشعه ایکس و امکاناتی برای معاینه نمونه های بافتی ، امکانات مرتبط با بخش های بیمارستان منطقه هستند. از اواخر دهه 1970 گرایش به سمت توسعه مراکز درمانی بزرگتر و چند منظوره ، بیمارستان های کمک های اولیه و مراکز تخصصی پزشکی و مراقبت های بهداشتی وجود داشت.

 

ویزیت در منزل به طور معمول معمول بوده و بیشتر وقت پزشک برای انجام معاینات معمول برای اهداف پیشگیرانه صرف می شود. برخی از بیماران در مناطق روستایی با جمعیت کم ممکن است ابتدا توسط فلدشر (کارکنان کمکی بهداشتی) ، پرستار یا ماما که تحت نظارت یک پلی کلینیک یا پزشک بیمارستان کار می کنند ، دیده شوند. فلدشر زمانی پزشکی پایین تر در ارتش یا جوامع دهقانی بود ، اما فلدشرها اکنون به عنوان کارگران پیراپزشکی در نظر گرفته می شوند.

 

 

ژاپن

در ژاپن ، با محدودیت قانونی سختگیرانه فروش داروها نسبت به غرب ، سابقاً یک سنت قوی در مورد خوددرمانی و خود درمانی وجود داشت. این در سال 1961 توسط موسسه برنامه های بیمه درمانی که بخش عمده ای از جمعیت را تحت پوشش قرار داد اصلاح شد. در آن زمان مراجعه به کلینیک های سرپایی بیمارستان ها و کلینیک های خصوصی و پزشکان منفرد بسیار زیاد شد.

 

هنگامی که ژاپن با اتخاذ روشهای پزشکی غربی در دهه 1870 از طب سنتی چین تغییر کرد ، آلمان الگوی اصلی شد. پزشکان ژاپنی در نتیجه نفوذ آلمان و از سنت های خاص خود ، تمایل داشتند که موقعیت استادی و تحقیقات علمی در دانشگاه ها یا موقعیت های بیمارستان های ملی یا بخش های پزشکی را به کارهای خصوصی ترجیح دهند. پزشکان پیشگام وجود داشتند ، اما مراقبت های پزشکی را برای مردم عادی به ارمغان آوردند.

 

 

پزشکان در ژاپن تمایل به خوشه بندی در مناطق شهری دارند. قانون خدمات پزشکی سال 1963 برای توانمندسازی وزارت بهداشت و رفاه در کنترل برنامه ریزی و توزیع امکانات پزشکی عمومی و غیرانتفاعی آینده ، تا حدی برای اصلاح عدم تعادل بین شهر و روستا اصلاح شد. در همین حال ، خدمات تلفن همراه گسترش یافت.

 

هجوم بیماران به بیمارستان ها و کلینیک های خصوصی پس از تصویب قوانین بیمه سلامت ملی در سال 1961 ، به عنوان یک نتیجه ، باعث کاهش شدید مدت زمان در دسترس برای هر بیمار شد. شاید در واکنش به این وضعیت ، محبوبیت طب سنتی چینی ، با مصاحبه آرام ، وابستگی آن به داروهای گیاهی و سایر داروهای "طبیعی" ، و سایر اقدامات تشخیصی و درمانی سنتی ، دوباره در حد متوسطی صورت گرفته است. پیر شدن سریع جمعیت ژاپن در نتیجه کاهش شدید میزان مرگ و میر و زایمان ، نیاز فوری به خدمات مراقبت های بهداشتی گسترده برای سالمندان را ایجاد کرده است. همچنين نياز روزافزوني به مراكز براي درمان مشكلات بهداشتي ناشي از عوامل محيطي وجود داشته است.

 

سایر کشورهای پیشرفته

در قاره اروپا تفاوتهای زیادی هم در کشورهای مجرد و هم در کشورها در انواع مراقبت های پزشکی با اولین تماس وجود دارد. روال عمومی ، اگرچه در اروپا مانند سایر نقاط در حال کاهش است ، اما حتی در برخی از شهرهای بزرگ و همچنین در مناطق دور افتاده کشورها معمول است.

 

در هلند ، بخشهای طب عمومی توسط پزشکان عمومی در همه دانشکده های پزشکی اداره می شود - یک حالت استثنایی - و روند عمومی شکوفا می شود. در شهرهای بزرگ دانمارک ، عمل عمومی به صورت فردی معمول و رایج است ، زیرا پزشک فقط در ساعات اداری کار می کند. علاوه بر این ، خدمات شبانه پزشک برای شب ها و آخر هفته وجود دارد. در شهرهای سوئد مراقبت های اولیه توسط متخصصان انجام می شود. در مناطق دور افتاده شمال سوئد ، پزشکان منطقه به عنوان پزشکان عمومی در بیماران پراکنده در مناطق عظیم عمل می کنند. پزشکان منطقه بیشتر بازدید از خانه خود را به پرستاران اختصاص می دهند.

 

در فرانسه هنوز پزشکان عمومی وجود دارد ، اما تعداد آنها رو به کاهش است. بسیاری از پزشکان خود را به عنوان متخصص طب داخلی ، چشم پزشکان ، متخصصین زنان و سایر انواع خود مستقیماً در معرض دید عموم قرار می دهند.