TCM از گیاهان و فرمولهای گیاهی برای تقویت عملکرد اعضای بدن و حمایت از سلامتی استفاده می کند. درک ذات عناصر مختلف گیاهی به پزشک TCM راهی برای ایجاد یک اثر درمانی می دهد که فراتر از ترکیب شیمیایی و خواص فیزیکی گیاهان است. پزشک فرمول گیاهی را انتخاب می کند که جوهر ، یا لرزش انرژی امضا ، به درستی لرزش انرژی بدن را تحریک یا تنظیم کند.

 

داروی سنتی چینی

داروی سنتی چینی

مردی مواد مغذی را در یک داروخانه سنتی آسیایی اندازه گیری می کند.

© تصاویر اژدها / Shutterstock.com

فرمول های گیاهی چینی ، که برخی از آنها بیش از 2200 سال استفاده می شود ، از موادی تشکیل شده است که برای عملکرد در ترکیب با یکدیگر انتخاب می شوند. در طب غربی ، داروها معمولاً به صورت جداگانه برای تأثیر خاص تجویز می شوند. در فرمول های کلاسیک گیاهی TCM ، هر گیاه دارای هدف یا نقش متفاوتی برای کمک به بدن در رسیدن به هماهنگی است. برای اینکه یک گیاه در داروخانه چینی گنجانده شود ، باید هر یک از اجزای آن به منظور بهبودی متفاوت شناسایی می شد. TCM همچنین به همین روش به خواص درمانی غذاها نگاه می کند. غذاهای مختلف انرژی های مختلفی را حمل می کنند که می توانند مستقیماً به اندامهای خاصی بروند و به بهبود آنها کمک کنند.

 

تحولات مدرن

رشته های مختلف علمی غربی مطالعاتی را برای یادگیری نحوه کار طب چینی انجام داده اند ، اما استفاده از معیار غربی برای اندازه گیری طب شرقی دشوار است. به عنوان مثال ، بسیاری از مطالعات در زمینه طب سوزنی شامل تحقیقاتی است که تلاش می کند ثابت کند این روش می تواند درد را از بین ببرد یا کاهش دهد یا شرایط خاصی را تسکین دهد. با این حال ، این رویکرد ابتدایی ، بینش عمیق و تجربه طب چینی را نادیده می گیرد که بدن انسان قدرت درمانی نامحدود دارد و انرژی های مکمل سلامتی و بیماری ، اصل یینانگ را در بدن انسان منعکس می کنند.

 

 

تحقیقات ژنتیک و تولید دارو

اصل yinyang را می توان در مورد یک بیماری ژنتیکی مانند سرطان پستان ارثی و ژن های مرتبط با آن BRCA1 و BRCA2 اعمال کرد. طبق این اصل قانون طبیعی ، اگر هر یک از این ژن ها فعال شود ، در جایی در قسمت دیگری از کد ژنتیکی ژنی نیز وجود دارد که عملکرد ژن سرطان را ثابت می کند ، زیرا انرژی متضادی با ژن تولید کننده ژن وجود دارد. مرض. باید برنامه های مکمل در حال اجرا باشد - یکی برای توسعه بیماری و دیگری برای بهبود آن.

 

نزدیک به 200 داروی مدرن به طور مستقیم یا غیرمستقیم از 7300 گونه گیاهی که به عنوان دارو در چین استفاده می شود ، تولید شده است. به عنوان مثال ، افدرین ، یک آلکالوئید که در درمان آسم استفاده می شود ، ابتدا از گیاه چینی ماهاهانگ جدا شد. امروزه دانشمندان همچنان به شناسایی ترکیباتی در داروهای گیاهی چینی ادامه می دهند که ممکن است در ایجاد عوامل جدید درمانی قابل استفاده در طب غربی مفید باشد. به عنوان مثال ، یک آلکالوئید به نام هوپرزین A از خزه Huperzia serrata جدا شد ، که به طور گسترده ای در چین برای ساخت داروی گیاهی qian ceng ta استفاده می شود. مطالعات نشان می دهد که این ماده ممکن است با داروهای آنتی کولین استراز تولید شده مانند donepezil ، که برای درمان بیماری آلزایمر استفاده می شود ، مطلوب باشد.

 

مراقبه و سلامتی

تمرینات مدیتیشن تای چی (تایجی کوان) و چیگونگ ("نظم تنفس حیاتی") نمونه هایی از دیگر ویژگی های لاینفک بهبودی سنتی چینی است که برای تکمیل طب مدرن در برنامه های بهداشتی و تناسب اندام گنجانده شده است. مشخصه تای چی حرکات آهسته ، مداوم ، دایره ای ، متعادل و موزون است که در اصل به عنوان یک هنر رزمی انجام می شد. چیگونگ ، که در چین باستان به عنوان "روش دفع بیماری و طولانی شدن زندگی" شناخته می شد ، حاوی عناصری از مدیتیشن ، آموزش آرام سازی ، فنون هنرهای رزمی و تمرینات تنفسی است که برای پرورش چی و انتقال آن به تمام اندام های بدن در نظر گرفته شده است. . امروزه ، بسیاری از مردم در سراسر جهان به طور منظم این تمرینات را برای ارتقا health سلامت انجام می دهند و در واقع ممکن است از ورزش و آرامش مزایای سلامتی داشته باشند.

 

تاریخچه طب چینی 

چهار دوره اصلی دکتر بواسیر خانم

بین قرن 29 قبل از میلاد و قرن شانزدهم میلادی پزشکی چینی چهار دوره مهم را پشت سر گذاشت. قرن اول ، از قرن 29 تا 27 قبل از میلاد ، زمان سه امپراطور بود ، در اصل دوره ای از افسانه ها و افسانه ها با تنها تاریخ تقریبی وقایع. وقایع 2000 سال آینده مبهم است ، اما می توان رشد آهسته دانش پزشکی و تغییرات تدریجی در عمل پزشکی را فرض کرد.

 

دوره دوم آمیزه ای از افسانه ها و واقعیت ها با محوریت زندگی Bian Qiao (Bian Que) بود - که مطالب حکایتی مربوط به او مربوط به نیمه اول قرن 5 قبل از میلاد است. دوره سوم مربوط به پزشکان بزرگ ، پزشکان ژانگ ژونگ جینگ و وانگ شوه و جراح هوآ توو بود که از حدود 150 CE تا 300 در حال اجرا بود. افراد و وقایع واقعی بودند ، گرچه افسانه ها در اطراف آنها رشد کرده اند. 1300 سال پایانی ، شامل تدوین آثار دائرlopالمعارف و نوشتن نظرات